Nalazite se na Rat1992-BRIGADE
Za dodavanje novih poruka na ovu stranicu kliknite ovdje

brigade - 68082 - 28.03.2012 : Velimir Ilijaš -  ⁽⁰⁾

Vojska bez stroje, kasarne, spavaće sobe i trpezarije

Možete li zamisliti takvu vojsku? Ne morate zamišljati, takva vojska je postojala, ali je nažalost danas nema i vjerovatno je više nikada neće ni biti. I daj, Bože, da je takve i ne bude!

Teško je povjerovati da vojska bez tih obilježja može biti uspje"na. Međutim, upravo takva je bila Ilijaška brigada. Sve to nije imala, ali su njene jedinice bile na nivou potpune borbene gotovosti, imale jedinstvo komandovanja i rukovođenja u pogledu upotrebe snaga i sredstava i imala jednostarešinstvo i obaveze izvršavanja odluka, zapovijesti i naređenja pretpostavljenog starješine. Postepeno je rasla i razvijala se okupljajući sve male jedinice uvodeći ih pod jedinstvenu komandu. Vremenom je postala jaka vojna formacija koja je imala 10 bataljona, 2 diviziona i još nekoliko manjih jedinica i službi sa brojnim stanjem od blizu 4000 boraca.

Izdržala je sve napade muslimana u 36 ofanziva i nije dozvolila spajanje Zenice sa Sarajevom što je bio njihov stalni cilj. Odlikovana je Ordenom Nemanjića. Odlikovano je i 392 borca sa raznim ordenima i medaljama.

Nikada nijedna njena jedinica nije postrojena jer nisu ni imale zborna mjesta. Njihovo zborno mjesto je bila linija odbrane sa razvučenim rovovima. Svaki borac je znao kad i gdje treba da dođe i bez komande ZBOR. Oni za tu komandu cijelo vrijeme rata nisu čuli i vjerujem da su je i zaboravili.

Jedino je samo jednom, i to prilikom formiranja, postrojen Jurišni bataljon što se vidi i na fotografiji.

Kasarne sa spavaćim sobama su im bile porodične kuće, rovovi i zemunice. Na nekim linijama odbrane, kao što je linija odbrane u selu Čekrčići, borci su mjesece provodili u rovovima, a da nisu išli svojim kućama. Nisu zato što nije bilo dovoljno boraca za smjene. Nije im to bilo teško. Nisu zbog toga kukali. Svjesni su bili situacije pa su rovove prilagođavali boljim uslovima. Pravili su palače, oblagali rovove lamperijom, uvodili struju, unosili televizore. Cijela linija odbrane Brigade je bila uvezana telefonskom linijom. Svaki rov je bio spojen i u njemu instaliran telefon.

Bataljoni su imali svoje kuhinje, ali je hrana razno"ena do svakog rova. Nema trpezarija. Gdje je bilo pristupačno dovoženo je kolima, a gdje nije donošena je tovarnim konjima ili su borci raznosači nosili na svojim leđima.

Eto, takva je bila Ilijaška brigada i takva će ostati zapamćena.

Specijalci iz Osmaka

brigade - 43665 - 28.09.2011 : Ratko Obrenovic Detroit, USA -  ⁽⁰⁾

Druga romanijska motorizovana brigada

brigade - 30683 - 23.05.2011 : Zeljko Tomic Sokolac, RS -  ⁽⁰⁾

Druga romanijska motorizovana brigada formirana je 21. maja 1992. godine, s ciljem da se zaštiti teritorija i stanovništvo ovog područja. Veći dio rata nalazila se u sastavu Drinskog korpusa.

U sastavu ove brigade, koja je odlikovana Ordenom Nemanjića, poginulo je 286 boraca. U toku rata ova brigada je pokrivala nevjerovatnih 420 kilometara fronta, od Krivajevića na Nišićkoj visoravni pa sve do Skelana i Žepe ^(*).

Druga romanijska motorizovana brigada je u početku bila u sastavu SRK. Međutim, u novembru 1992. godine pripojena je Drinskom korpusu, u kome je ostala sve do kraja rata.

(*)Ovu informaciju sam u toku rata dobio od pukovnika Radislava Krstića, koji je dugo vremena bio komadant ove brigade.

Prva romanijska pješadijska brigada

brigade - 30662 - 23.05.2011 : Zeljko Tomic Sokolac -  ⁽⁰⁾

Prva romanijska pješadijska brigada formirana je 30. juna 1991. godine u Han Pijesku. Oko 650 boraca ove brigade položilo je živote na braniku otadžbine. Nosilac je mnogobrojnih odlikovanja, među kojima i medalje "Petar Mrkonjić". Interesantno je i to da je kroz ovu brigadu prošlo čak 15. 000 boraca, uglavnom izbjeglica iz Sarajeva ali i stanovnika okolnih opština Srpskog Sarajeva.

Prva romanijska pješadijska brigada je držala najdužu liniju fronta oko Sarajevo, od Koševa pa sve do Grbavice. Krug je zatvarala Prva sarajevska mehanizovana brigada, koja je zauzimala položaje od Grbavice do Lukavice.

Brigada je imala mnogo velikih okršaja sa neprijateljom, ali je svakako najkrvaviji 7. oktobar 1992. godine, kada su u akciji kod "Jedanaest Plavih" poginuli sledeći borci: Slaviša Savčić, Milanko Ðerić, Petar Petrovski, Manojle Borković, Dragan Savić, Vaso Glišić, Nedeljko Ninković, Velimir Delić, Vojislav Jovanović i Milanko Kanostrevac - Kane. Igrom slučaja, Kane je umro na mojim rukama.

Prva romanijska brigada se nalazila u sastavu Sarajevsko-romanijskog korpusa - SRK. Ovaj korpus je sačinjavalo oko 18. 000 vojnika, koji su bili podijeljeni u deset do trinaest brigada, čija se brojnost kretala od nekoliko desetina do nekoliko hiljada vojnika, koji su bili raspoređeni u bataljone i čete.

Vogošćanska brigada

brigade - 30422 - 20.05.2011 : Vogoscanin Pravi Vogosca -  ⁽⁰⁾

Nakon odluke o povlačenju vojske Jugoslavioje sa prostora BiH. 15 maja 1992. godine formirana je Vogošćanska brigada. Prvi naziv brigede je bio Crnovrška brigada, kojom je komandovao krizni štab Vogošće.

Crnovrška brigada je bila sastavljena od tri bataljona: Krivoglavački I.bataljon, Blagovački II.bataljon i Vogošćanski III.bataljon. Krajem 1992. godine formiran je i Hotonjski IV.bataljon.

Početkom '93 na prostoru Vogošće je formirana Taktička grupa Vogošća, a u sastavu TGV su ušli sledeće jedinice: Ilijaška brigada, Vogošćanska brigada, Koševska brigada, Rajlovačka brigada i Hrešanski bataljon. Komandant TGV je bio tadašnji potpukovnik Josipović koji je došao na tu funkciju sa mjesta komandanta Ilijaške brigade.

Početkom '94 TGV je transformisana u 3. Sarajevsku brigadu. U njen sastav su ušle sljedeće jedinice: Hrešanski bataljon, Koševska L. P. brigada, Rajlovačka L. P. brigada, Semizovački bataljon izdvojen iz Ilijaške brigade i Vogošćanska L. P. brigada. Brigada je imala sedam bataljona a komandu nad 3. sarajevskom brigadom je preuzeo komandant TGV, tadašnji pukovnik Josipović, koji je pred kraj rata unapređen u čin generala.

Godišnjica Ilijaške brigade

brigade - 30382 - 20.05.2011 : Velimir Ilijaš Ilijas -  ⁽⁰⁾

Na današnji dan 20. maja 1992. godine osnovana je Ilijaška brigada. Formirana je od sitnih seoskih jedinica u okviru civilne zaštite njihovim okupljanjem pod jedinstsvenu komandu. Vremenom je stasala u jaku vojnu formaciju koja je imala deset bataljona, dva diviziona i nekoliko manjih jedinica i službi sa brojnim stanjem od blizu 4. 000 pripadnika i držala liniju odbrane i do 140 km dužine. Stala je u odbranu ispred neprijatelja te izdržala 36 ofanziva i nije se dala pobjediti.

Tokom rata imala je ogromne gubitke. Brigada je izgubila 531 pripadnika, MUP Ilijaš 7 i Kasarna Misoča 10 svojih pripadnika.

Opština Ilijaš je imala još jedan broj gubitaka svojih boraca koji su poginuli u vrijeme kada nisu bili pripadnici Ilijaške brigade, nego su pripadali bataljonima Okruglica, Nišići, Srednje i Semizovac, a ovi 2. romanijskoj brigadi i 3. sarajevskoj brigadi. U ovim gubicima učestvuju i izbjeglice sa 157 svojih pripadnika.

Za iskazano zalaganje i postignute uspjehe odlikovano je raznim medaljama i ordenima 392 pripadnika brigade od čega 179 posmrtno. Odlikovana je i Brigada Ordenom Nemanjića kao jedina u SRK.

Brigada je 4. februara 1996. godine morala napustiti Ilijaš jer je ilijaška opština u cijelosti predata pod kontrolu Federaciji BiH.

Zvanično je ukinuta naredbom Glavnog štaba VRS 30 marta 1996. godine, a njene tradicije nastavlja 709. brigada u Višegradu.

Ilidžanska brigada

brigade - 30362 - 20.05.2011 : Zeljko Tomic Sokolac, RS -  ⁽⁰⁾



Druga sarajevska brigada ( Ilidžanska brigada ) formirana je 14. maja 1992. godine. Činili su je pripadnici VRS sa područja Vojkovića, Grlice i Krupca. Brigada je imala oko 1350 boraca, od kojih je 217 poginulo i umrlo a 450 je ranjeno.

Ulica koja nosi ime ove brigade dugačka je 3400 metara i završava se na mostu "Ratka Močevića".

Ratko Močević je poginuo u novembru 2001. godine, tako što je vozeći se autoputem, u blizini Dobanovaca naletio na traktor koji je presjecao njegovu traku. Za razliku od Ratka, njegova dva brata ( Goran Močević i Slaviša Močević) su poginuli na Bjelašnici, u toku rata kao pripadnici ove brigade. Zbog toga mještani Istočnog Sarajeva smatraju da bi bilo mnogo bolje da se most zove "Most braće Močević" umjesto "Most Ratka Močevića".

O Ratku Močeviću ne znam mnogo ali pretpostavljam da je most dobio na osnovu svojih političkih zasluga.