|
Gogle Search
Gogle Oglasi
|
|
|
Zeljko Tomic :
|
16793 |
23.12.2007 |
Stradanja srpskih sela u Srebrenici (1) Gotovo da nije moguće opisati sve napade, pljačke, paljevine i razaranja kojima su bila izložena srpska sela.
Riječ je, kao što se moglo vidjeti, o preko sto naselja sa srpskim stanovništvom.
Smatramo da dovoljno ubjedljiv dokaz o njihovoj svojevrsnoj epopeji može da bude prikaz stradanja narednih nešto više od dvadeset sela i zaselaka sa područja opstina čiju sudbinu u toku ovog rata pokušavamo da prikažemo.
Ono što se dogodilo njima u izvesnom smislu je karakteristično i za sudbinu ostalih naselja.
Ukoliko, ipak, postoji neka razlika, ona je uglavnom u imenima žrtava i napadača, počinilaca nedjela, ali ne i u konačnom rezultatu njihovih pohoda.
Taj rezultat su uvijek pobijeni ljudi, opljačkana imovina, spaljena i razorena sela.
Ništa manje tragične posljedice imale su i gotovo bezbrojne zasede skrivane po busijama duž magistralnih i lokalnih puteva, u kojima je stradalo na stotine lica srpske nacionalnosti, ali i srebrenički zatvori iz kojih mnogi uhapšeni ili zarobljeni Srbi nisu izneli živu glavu.
Sudbina mještana prvih srpskih naselja koja su muslimani napali - Gnione, Blječeve i Metaljke (zaklani, spaljeni, svirepo ubijeni ljudi, opljačkana, razorena i spaljena naselja) nagovjestila je sve ono što će se uskoro i ostalima dogoditi.
Uostalom, o tome treba da posvedoče činjenice koje smo za ovih, više od godinu dana uspjeli da prikupimo.
Blječeva (opština Bratunac)
Selo sa ubjedljivom muslimanskom većinom u ukupnom stanovništvu (muslimana 532, Srba 71).
Napad na ovo mjesto je i početak brojnih nasrtaja muslimanskih šovinista na kompaktna srpska naselja u bratunačkoj opštini.
Napad je izvršen 6.
maja 1992.
godine.
Stradali su:
Kosana (Novaka) Zekic, rodjena 1928.
godine, koju su napadači zaklali u njenoj kuci;
Milan (Milka) Zekić, umro od posledica ranjavanja i
Gojko (Lazara) Jovanović, starac, rođen 1917.
godine, koji je takođe podlegao povredama zadobijenim prilikom napada.
Taj deo Blječeve je napusten od srpskog stanovništva koje i danas živi u izbeglištvu.
Imovina je opljačkana i razneta po okolnim muslimanskim selima, a kuće popaljene.
Neposredni, kolektivni izvrsioši napada su muslimani iz okolnih muslimanskih sela i same Blječeve, među kojima su prepoznati: njihov predvodnik Ibrahimovic Hasib, ali i Dželić Fuzo, Ćosić Meho, Jašarević Ismet, Memišević Šaćir i Muratović Ibran, i dr.
Gniona (opština Srebrenica)
Zaselak pretežno srpskog sela Gostilj (113 Srba, 35 muslimana).
Napad izveden takođe 6.
maja 1992.
godine.
To je prvo spaljeno i do temelja razoreno srpsko selo u srebreničkoj opštini.
Napad su izvršili muslimani iz susednog sela Potočari pod komandom Orić Nasera, vođe muslimanskih fundamentalista iz Srebrenice.
Žrtve napada su:
Simic (Milivoja) Lazar, rođen 1936.
iz Studenca, koji je bio gost na slavi kod prijatelja (Đurđevdan) i
Milošević (Rajka) Radojko, rodjen 1928.
iz Gnione, bolešljiv i poluslep čovek koji je tog dana slavio Đurđevdan.
Milošević Radojko je živ zapaljen i izgoreo u svojoj kući, a to su iz susednih šuma posmatrali njegova supruga i izbegli meštani.
O tragediji ovog sela svedoče Slijepčević Marko i Vukadinović Miladin.
Kao neposredni izvršioci prepoznate su uglavnom komšije:
Korović Rifat,
Mujkanović Ibro,
Osmanović Ibro,
Mujkanović Behadin, i dr.
|
Oparci (opština Srebrenica)
Srpski zaselak sela Brezovice u kome muslimani čine većinsko stanovništvo (Srba 64, muslimana 462).
Zaselak Oparci napadnut je 1.
juna 1992.
godine i tom prilikom ubijeno je šest meštana srpske nacionalnosti:
Ilić (Dragutina) Dragić, rođen 1939.
godine,
braća Ratko (1942) i Ugljesa (1939) Ilić od oca Momčila;
Petrović (Cvijetina) Živojin (1917),
Petrović (Drage) Milorad (1923) i
Petrović (Drage) Dikosava (1932) koja je zaklana.
Popaljene su sve srpske kuće, a bilo ih je 22.
Prepad na zaselak i zločine izvršili su:
Salihović Huso,
Alić Abdulah,
Begići Bekir i Sevdalija,
Halilović Hajrudin,
Husić Velkaz, i dr.
Svedok napada Petrović Miloje.
Metaljka (opština Milici-Vlasenica)
Ovo srpsko naselje od 15 domaćinstava koje su muslimanske oružane formacije iz Cerske napale 2.
juna 1992.
godine.
U tom napadu nije bilo ljudskih žrtava, pošto su se meštani iz predostrožnosti blagovremeno izvukli i sklonili u okolna srpska sela.
Međutim, za vreme napada selo je potpuno uništeno, pokretna imovima opljačkana, a građevinski objekti spaljeni.
Oskrnavljeni su i spomenici na srpskom pravoslavnom groblju.
Napad na Metaljku izvršen je pod komandom Hodžic (Avde) Ferida (1959), Drum, Vlasenica, u to vreme komandanta oružanih snaga "Cerska" Cerske;
Aljukić (Beće) Bešira (1960), Neđiljišta, Vlasenica, komandira Druge čete; a kao neposredni izvršioci prepoznati su:
Dedic (Ramiza) Ejub (1957), Škugrici, Vlasenica;
Dedic (Hamdije) Nedzad (1961), Škugrici, Vlasenica;
Dedic (Nezira) Nijaz (1972), Škugrici, Vlasenica;
Dedic (Hamdije) Kemal (1969), Škugrici, Vlasenica;
Dervišević (Hamida) Hamdija(1952), Škugrici, Vlasenica;
Dervišević (Šabana) Samir (1972), Škugrici, Vlasenica;
Huseinović (Hašima) Husein (1963), Škugrici, Vlasenica;
Hajdarević (Mehmedalije) Mirsad (1974), Neđiljista, Vlasenica;
Selinovic (Džemaila) Zaim (1968), Škugrici, Vlasenica;
Selinovic (Džemaila) Edo (1971), Škugrici, Vlasenica;
Sulejmanović (Alije) Džemail (1961), Rovaši, Vlasenica;
Sulejmanović (Šabana) Alija (1960), Rovaši, Vlasenica;
Sulejmanović (Alije) Emin (1957), Rovaši, Vlasenica;
Muskić (Huse) Munib (1954), Cerska, Vlasenica;
Bećirović (Rasima) Mevludin (1971), Neđiljišta, Vlasenica;
Bećirović (Habiba) Salih (ili Halil), rođen 1964.
Neđiljišta, Vlasenica;
Bajrić Asim;
Bajrić (Bajre) Šemsudin (1967), Cerska, Vlasenica;
Bajric Avdo;
Velić (Ćamila) Ćazim (1971), Cerska, Vlasenica;
Kurjak (Muje) Asim (1975), Cerska, Vlasenica;
Čelebić (Muje) Hasib (1958), Cerska, Vlasenica i
Čelebić (Hameda) Hamdija (1962), Cerska, Vlasenica.
O napadu i uništavanju ovog sela svedoče ratni vojni zarobljenici Bećirović (Habiba) Halid, jedan od napadača i Sulejmanovic (Šabana) Mirsad, zvani Škejo, rodjen 1967.
u Škugrićima, opština Vlasenica.
Rupovo Brdo (opština Milići)
Pretežno srpsko selo (125 stanovnika, od toga 116 srpske nacionalnosti, 8 muslimana i jedan jugosloven), udaljeno oko 20 km.
od Milića, a sačinjavaju ga zaseoci: Žugici, Gligori i Milinkovići, sa ukupno 25 domaćinstava, napadnuto je od muslimanskih formacija 10.
juna 1992.
godine u ranim jutarnjim časovima.
U vreme napada u selu se nalazilo civilno stanovništvo.
Napadači na Rupovo Brdo su muslimani iz susednih sela:
Žedanjsko (predvodio ih Zulfo Turšunović),
Đila (predvodio ih Ibrahim Ademović - Cakura),
Žutica (Mujo Bektić),
Štedre (Bećir Mekanić)i
Kupusno (Fadil Turković).
Tom prilikom ubijeno je pet lica srpske nacionalnosti:
starica Koviljka Žugic (1922),
Relja (Marinka) Milinković (1941),
Radoje (Petra) Milinković (1952),
bračni par Vojislav (Maksima) Milinković (1938) i
njegova supruga Mirjana Milinković (1939).
Posmrtni ostaci bračnog para Mirjane i Vojislava Milinkovića pronađeni su ugljenisani u njihovoj kući.
Prilikom napada teže su povređeni starica Vukica Milinković i Milomir Žugić, a nestali su, najverovatnije uhvaćeni i ubijeni, meštani:
Vlado (Mileta) Milinković (1948),
otac i sin Komljen (Miloša) Žugic (1925) i
Trivko (Komljena) Žugić (1954).
Nestalim licima od tada se gubi svaki trag.
Selo je opljačkano i spaljeno.
Tom prilikom izgorelo je 25 kuća novije gradnje, osnovna škola, radionica i upravna zgrada DP "Birač", Vlasenica.
Pored navedenih vođa, od napadača na selo prepoznati su:
Hasan (Bege) Ademovic (1937) iz sela Đila, opština Vlasenica;
Nedžad (Hasana) Ademović (1970), Đile, Vlasenica;
Sulejman (Sulje) Vejzović (1969), Johovaca, Vlasenica;
Džemail (Omera) Jusupović (1966), Nurići, Vlasenica;
Zulfo (Mehmeda) Memišević (1968), Bešići, Vlasenica;
Ifet (Emina) Malović (1967), Đile, Vlasenica;
Sifet (Emina) Malović (1967), Đile, Vlasenica;
Azem (Mahmuta) Memišević, zvani Faca, (1957), Bešići, Vlasenica i
Alaga (Mesana) Bećirović (1966), Pomol, Vlasenica.
O stradanju ovog sela svedoče preživeli meštani Milojka Milinković i Žugic Aleksije, kao i Budić Husein, koji je o tom napadu ovlašćenim organima dao informativnu izjavu.
Ratkovici (opština Srebrenica)
Ovo srpsko selo (338 stanovnika) napadnuto je 21.
juna 1992.
godine i tom prilikom ubijeno više meštana, od toga pet žena i tri starija muškarca između 64 i 71 godine:
Bogičević (Vojislava) Obren (1932),
Stanojević (Vladislava) Stanoje (1949),
Stanojević (Rade) Desanka, koju su zapalili u njenoj kuci,
Stanojević (Todora) Nikola (1958),
Stanojevic (Milorada) Radenko (1940), koga su zaklali,
Đurić (Luke) Vidosava (1930),
Rankić (Obrada) Vidoje (1928),
Rankić (Obrada) Milutin (1944),
Rankić (Obrada) Ranko (1933),
Maksimović (Filipa) Vinka (1927),
Maksimović (Milorada) Dragomir (1949),
Maksimović (Milorada) Radomir (1942), koji je podlegao mučenju,
Milanović (Riste) Cvijeta (1925),
Pavlović (Milorada) Novka (1945),
Prodanović (Drage) Zora (1941),
Prodanovic (Petra) Živana (1966),
Pavlović (Jose) Milovan (1919) i
Jakovljević (Stojana) Milan (1920).
Za napad, zločine i pljačku okrivljuju se muslimanske porodice Pozdanovići, Medići, Podkorjenovice, Martići, Osmanovići, a od pojedinaca prepoznati su:
Mehmed Alić,
Martić Behaija
Zukić Osman,
Osmanovic Andrija,
Halilović Rešid, i dr.
Svedoci stradanja Ratkovica su Pavlović Obren, Prodanović Zarja, Stević Dragina i Rankić Radovan.
|
|
